i am a senior!
อัพเดทชีวิตปีสี่มือใหม่
ชีวิตตอนนี้...
- ปิดเทอมขึ้นค่าย 3 ครั้ง เหมือนจะเยอะ แต่ได้มาแค่ 12 manday
แต่ก็รู้สึกได้อะไรกลับมามากเกินการลงทุนไปไกล (แถวบ้านเรียกกำไร)
คิดว่า เข้าใจอะไรๆมากขึ้น แต่ก็มีอีกเยอะที่ยังไม่รู้
รู้แค่ว่ามันเป็นที่ที่สามารถบอกกับตัวเองได้ทุกวันว่าสิ่งที่รู้สึกคือความสุข
แล้วก็ตัดสินใจว่าและฝากฝังตัวเองไว้กับมัน
แค่ไม่สัญญา.. อะไรๆ ที่เป็นเรื่องของอนาคต
(อ่านไม่ค่อยรู้เรื่องเลย)
- บรรยากาศหลังปิดค่าย มันไม่เศร้าอย่างที่คิดหรอก
ออกจะอบอุ่นซะมากกว่า เหมือนเป็นช่วงเวลาที่คิดถึงกัน
ชอบบรรยากาศเลี้ยงค่าย ไม่ว่าจะราเม็งชามละหลายร้อย
หรือขนมซักชิ้นสองชิ้นที่คณะ มันก็น่ารักเสมอ
ชอบเวลาเจอพี่ เจอน้อง แล้วเข้ามาทักกัน คุยกัน
มันทำให้ชอบท่อนสุดท้ายของเพลง ก่อนจะจาก มากขึ้นไปอีก
.. เสี้ยวเวลาของเราชาวค่าย ไม่มีวันเลือนหายไปจากใจ ..
(เพราะมันยังวนเวียนอยู่รอบๆตัวเราเสมอ)
- บรรยากาศห้องเชียร์ ที่เหมือนห่างหายไปนาน แต่มันก็เหมือนเดิม
เหมือนทำอะไรได้น้อยลง แต่ก็เห็นอะไรได้หลายอย่างขึ้น
ดีใจ ที่มันเป็นเหมือนเดิม และก็อยากให้คนที่รับ เข้าใจในสิ่งที่คนที่ให้อยากจะให้
เจอกันวันปิดห้องเชียร์ จะถล่มพวกเจ้า 93 เอ๋ย
(จะเอาน้องออม กรุปเรา.. จะเอาๆๆๆๆ)
- เป็นปีสี่แล้ว . ปีสุดท้าย ที่ใครๆเค้าก็ว่าผ่านไปเร็วนัก เร็วหนา
สัญญากับตัวเองไว้ตั้งแต่ปิดเทอมว่า จะทำทุกๆอย่าง . จะทำทุกๆทาง
เพราะกลัวเวลามันจะลอยไปง่ายๆเหมือนอย่างเคย
แต่ในบางอย่าง บางที มันก็ยังทำไม่ได้อย่างที่ใจอยาก
ก็ขอให้วันที่เหลือของเรา เป็นวันที่เรามีพลังไปทุกๆวัน
- ได้เข้าไปหลับนอนที่ห้องซีเนียร์มาแล้วววววว . ขอฝากตัวไว้กับห้องนี้ด้วย
อยากจะเข้ามาสิงสถิตย์บ้างในฐานะซีเนียร์คนนึง
และดูทรงมาแล้ว ก็คงจะมีหนูมีพลุกพล่านอยู่จริงดังคำแนนว่า
นอกจากนี้ยังประดับประดาไปด้วยหยากไย่และไยแมงมุม
แต่ก็มองดูแล้วสมเป็นตึกกิจการนิสิต คณะวิศวกรรมศาสตร์ดี
- สับสน งุนงง วกวน กับการเลือกวิชาเรียน และการเตรียมตัวพร้อมรับโปรเจค
เหมือนหลับตาเดินอยู่ยังไงก็ไม่รู้.. ช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังเรียนรู้การลืมตา
เหมือนเข้าใกล้ชีวิตจริงเข้าไปทุกที . น่ากลัวจัง =(
- คัน คัน คัน และ คัน อีกแล้ว . อาจเพราะคุ่น อาจเพราะค่าย อาจเพราะ... อะไรก็ตาม
แต่ก็ยอม ถ้าแลกมากับอะไรๆที่ได้กล่าวไปแล้วข้างต้น
(ยินดีด้วย! ตอนนี้เจ้าตุ่มใสๆ ลามไปที่ฝ่าเท้าแล้ววววว T T)
- ไปดีกว่า ;P
ปล. ขอบคุณมุ่ยกับขวัญ ที่เข้าใจในทางเดียวกับที่เราเข้าใจ
รู้สึกดีมากๆ ที่พาพวกแกขึ้นมา ดีใจที่เห็นเพื่อนเก่ากับเพื่อนใหม่ มาเป็นเพื่อนกัน
รู้สึกดี ที่แกรู้สึกอย่างที่เรารู้สึก . รักในสิ่งที่เรารัก . แล้วก็ทำในสิ่งที่เราทำ(และอยากทำ)
รัก *
ปีสี่อะไรก็ผ่าไปเร็วจริงน่ะแหละ เหมือนเรียนไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำไป...ไงก็ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ แล้วก็เก็บบรรยากาศและความทรงจำต่างๆให้ได้มากที่สุด เพราะเรียนจบแล้วก็คงอีกนานที่จะได้กลับไปมออีกครั้ง นอกจากจะทำงานที่มอ หรือยังต้องเรียนต่ออีกปี..