Storythai

ได้รับจดหมาย...
คุณไปรษณีย์มาหาแล้วววว


วันนี้โทรเลขเปิดให้ทำการวันสุดท้าย
ว่าจะไปส่งไว้เป็นที่ระลึกแต่ก็ลืมเหมือนเคย
เสียดายมากที่สุด




* วันนี้ทำเรื่องเสื้อเป็นรูปเป็นร่างซักที
ความจริงกำไรไม่ได้เยอะแยะอะไรเลย
แต่ทำๆไปแล้วเห็นตัวเองชัดขึ้น
เบื่อตัวเองที่ลังเล ไม่กล้าตัดสินใจ
ไม่มีจุดยืน หัวอ่อน เชื่อคนง่าย
เค้าว่าไงก็ว่าตามไปหมดทุกอย่าง
คิดอยู่ว่างานนี้ถ้าทำคนเดียวคงล้มไปแล้วแน่ๆ
ด้วยความไม่กล้าตัดสินใจเนี่ยแหละ
ขอบคุณมุ่ยที่ช่วยฟันธง กิ๊กที่ช่วยต่อราคา
และทุกความคิดเห็นในเอ็มเอสเอ็น
ตื่นเต้นแล้ว... จะออกมาเปนไง

สงสัยว่าทำไมคนเราเจอหน้าตัวเองในกระจกทุกวันมันไม่เบื่อบ้างหรอ
เราเบื่อนะ.. แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอยากเปลี่ยนทรงผม หรือหาเสื้อผ้าใหม่
แต่อยากเปลี่ยนข้างในมากกว่า ลักษณะนิสัย ชีวิตประจำวัน
ซักวันเราคงเจอกัน คนในกระจกที่ตื่นเช้า มั่นใจ เดินไว ไม่หน้ามุ่ย

* ตอนนี้นอนคนเดียว
ประสบปัญหากับการนอนไม่หลับ
ถ้าแค่ปิดไฟ หลับตา มันคงไม่ยาก
แต่มันไม่อยากปิดไฟ
ไม่อยากอาบน้ำกลางคืน
ไม่อยากเดินไปทิ้งขยะ
ไม่อยากให้ห้องเงียบ
(ไหนบอกว่าอยู่คนเดียวชินแล้วไง?)
ความจิงอยู่น่ะอยู่ได้ แต่นอนไม่ค่อยได้
ไหนแม่บอกโตขึ้นเด๋วก็หายกลัวเองไง..

ตอนนี้ใครมาชวนดูสี่แพร่ง
ตัดสินใจได้แน่วแน่แล้วว่าไม่ไปแน่นอน

* จดหมายของเราจะเดินมาจากไหนนะ
แต่ก็มีอยู่ไม่กี่ที่หรอกที่จะเดินมา
(ขออย่าให้เป็นโบร์ชัวร์เลย)