the way to CTW
เคยไป CTW กันมั้ย?
หมายถึง Central World น่ะ
ถ้าคนที่รู้จักเราคงจะรู้ว่าเราชอบไป CTW
เหมือนเป็น my best place
(เคยอ่านชาแมนคิงมั้ย?)
รู้สึกว่าไปแล้วมีความสุข
คนเยอะ แต่ไม่อึดอัด
ใกล้เมือง แต่ก็มีพื้นที่กว้างๆ
ให้สายตามองไปได้ไกลๆ
แล้วความประทับใจก็ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายเสมอ
การไป CTW ของเราโดยมากแล้วก็จะต้องเดิน sky walk จากสยาม
(ทางเชื่อมก็ได้วะ .. นั่นแหละนะ รู้กัน)
ซึ่งมันมีอะไรเล็กๆน้อยๆให้หันมองนอกจากโปสเตอร์รักในหลวง
ความจริงมันคงไม่เล็ก แต่แปลกใจที่ทำไมเราเห็นกันเป็นเรื่องธรรมดา
เคยสังเกตเห็นเด็กนั่งขอทานตามสะพานลอยใช่มั้ย
ที่สะพานลอยอะงรีเชื่อมกัน sky walk CTW ก็จะมี
ต้นสะพานเป็นเด็กหญิง ท้ายสะพานเป็นเด็กชาย
ครึ่งหนึ่งเคยเดินผ่านเด็กหญิงตอนดึกๆ ไม่รู้ทำไมมันสะดุดใจมาก
ทำไมเด็ก 5-6 ขวบเวลานี้ทำไมไม่นั่งดู cartoon network อยู่ที่บ้าน
(ไม่ต้องถึง CN ก็ได้.. ชินจังช่อง 3 ก็พอ)
เราก็เลยนั่งลงคุยด้วย ถามว่ากลับบ้านไง แม่อยู่ไหน
(ถ้าเค้าไม่มีแม่จะแบกกลับไปเลี้ยงร๊ออ.. ถามตัวเองอยู่เหมือนกัน)
พูดด้วยเท่าไหร่ก็ไม่พูด ท่าทางก็ไม่น่าจะใบ้
พูดจนยอมแพ้ แล้วก็ให้ตังค์ไป น้องขอบคุณตามประสา
จนวันนึงเราเดินไปกับมุ่ย โจ้
ซื้อมูลาเต้กิน.. ซึ่งปรากฏว่า 'ไม่อร่อย' อย่างแรง
(โอ๊ะ! ไม่ได้ว่าน้า.. คงแค่ไม่ถูกปากเรา = =)
เลยบอกมุ่ยว่า ไม่อยากกินแล้วว่ะ จะทิ้งและ
ในขณะที่เดินผ่านสะพานลอยนั้นพอดี.. มุ่ยบอกว่าจะทิ้งทำไม เอาให้น้องดิ
เราก็แบบ ได้ไง.. เอาของกินเหลือไปให้คนอื่นกินต่อได้ไง มันดูไม่ดี
จนเดินผ่านน้องผู้หญิงไป..
จนถึงน้องผู้ชาย..
"อ่ะ.. น้อง กินปะ พี่อิ่มแล้ว กินไม่หมด..."
ยังไม่ทันพูดจบดี สองมือเล็กๆละจากกระป๋องตังค์มาคว้าแก้วไปอย่างเร็ว
แล้วก็ตักกินอย่างไม่ลังเล.. แต่ก็ไม่พูดด้วยเหมือนเดิม..
ภาพนั้นมัน.. ตรึงใจ.. อ่ะ (เคยอ่าน can u keep a secret? มั้ย.. ตรึงใจ 55)
ภาพที่น้องยื่นมือมารับแก้วเอาไปกิน
(คงไม่รุ้ว่าเป็นกาแฟ.. ป่านนี้นั่งตาค้างอยู่นั่นแหละมั้ง 55)
มุ่ยบอกว่า พวกนี้มันเป็นแก๊งค์ คงจะห้ามไม่ให้เด็กพูด
แถมบอกว่า ให้ตังค์ไปเด็กก้ไม่ได้เอง
อ้าวเหรอ.. เราก็ให้ตังค์ทุกทีอ่ะ
หลังจากนั้นถ้าเดินไป CTW อีก
ก็จะแวะซื้อขนมไปฝากน้องด้วย โดยมี 7-11 บน BTS เปนสมรภูมิหลัก
ถึงเค้าจะไม่ได้ตังค์ แต่อิ่มก็ยังดี
แล้วน้องที่รักก็จะรับไปกินโดยไม่พูดไม่จาทุกที
แรกๆก็จะตื๊อคุยให้ได้ นั่งลงไปคนก็เดินผ่านไปผ่านมา
หลังเริ่มอาย นั่งนานๆเดวคนนึกว่าเป็นแม่เด็กมาตามหาลูก = =
คนนี้นั่งอยุ่หน้า CTW ถ่ายมาตอนไปดูไฟคริสมาส ไม่ได้คุย
เคยคุยกับชี่ว่าทำไมโลกนี้คนเรามันถึงไม่เท่ากัน
มันบอกว่า ไม่งั้นมันจะเป็นโลกได้ยังไง..! ก็จริงสินะ
แต่ความจริงคนที่มีเยอะน่าจะแบ่งให้คนที่มีน้อยนะ
คนละนิดคนละหน่อยมันก็ไม่น้อยแล้ว
อย่างน้อย ลองเดินไป CTW ดูดิ ^^
เห็นมะ ไป CTW มีแต่เรื่องดีๆ
(บอกแล้วว่าแพ้เด็ก) > <
นางง๊าม นางงามเนอะ.. ความจริงที่เขียนนี่อายนะ -''-
เขิลลลลล
ความจริงตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะอัพอย่างนี้เลย
แต่มันเขียนเอาไว้ เลยเอามาพิมพ์ๆตาม
วันนี้ก็กลับมาเปนสภาพเดิมอีกแล้ว อีกแล้ว..
คงจะรู้ ว่ามันเซง...
3 เดือนจริงหรอวะ ?
ไม่รู้จะอธิบายยังไง
ไม่ร้องไห้ ไม่ใจหาย
มัน.. นอย เซ็ง งง เปลี่ยว
วันที่ใจซบเซาล่ะมั้ง..
พักกาย พักใจ.. หลับตาฝันดี
รอเรือ พายไป